| Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: wikizacja. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Speedrower pot. żużel na rowerach – sport będący połączeniem kolarstwa z żużlem. Z kolarstwa zaczerpnięto sprzęt, a z żużlu schematy rozgrywek i regulamin. Speedrower od 1995 roku posiada w Polsce własną organizację – Polskie Towarzystwo Speedrowerowe, w 2006 roku zastąpione przez Polską Federację Klubów Speedrowerowych. W Polsce organizowane są zawody speedrowerowe na poziomie Extraligi i I Ligi. Nazwa SPEEDROWER powstała prawdopodobnie pod koniec lat 80. ub.stulecia na terenie Leszna Wielkopolskiego, zaczeli jej używać chłopcy z amatorskiego klubu COBRA LESZNO, a narodziła się w głowie jeżdzącego ówcześnie prezesa klubu M.Błażejewskiego. Źródło Arkadiusz Kaczmarek Leszno.
Spis treści |
edytuj Historia narodzin speedrowera
Początek speedrowera (ang. cycle speedway) na świecie datuje się na lata 40te XX wieku, choć pierwsze zawody przeprowadzano już przed wojną - jej wybuch uniemożliwił rozwój dyscypliny. W Anglii speedrower zaczął się rozwijać zaraz po II wojnie światowej, a tory powstawały w okolicy Londynu obok kraterów po bombach. Oficjalnie na wyspach Brytyjskich powstanie speedrowera przypada na 1946 rok. Ośrodkami, gdzie narodziła się Ogólnopolska Liga Speedrowera stały się: Leszno i Rawicz (woj. wielkopolskie). Zjednoczeniu Ligi przysłużyli się Oskar Baldys, Andrzej Włodarczyk i Henryk Michalak. Przełomem zjednoczenia było pojawienie się 29 lipca 1993 roku artykuły w "Tygodniku Żużlowym" na łamach, którego znalazł się apel do drużyn spoza Leszna o kontakt w celu zorganizowania meczów międzymiastowych - Oskar Baldys, autor apelu, opowiada, że w tym czasie uzyskał odpowiedź z 12 miast. Pierwszy mecz międzymiastowy rozegrano pomiędzy Lesznem i Rawiczem (zakończył się zwycięstwem Leszna w stosunku 69:21). W roku 1994 Andrzej Włodarczyk, opiekun rawickiego speedrowera, zwrócił się z prośbą do Rady Ligi Leszczyńskiej o możliwość startu w tej lidze. Dzięki zgodzie rady z Oskarem Baldysem w roli przewodniczącego, w późniejszym okresie można było stworzyć ligę wielkopolską, a z czasem i ogólnopolską. W grudniu 1994 roku w Rawiczu rozegrano pierwszy oficjalny turniej speedrowerowy - był to "Turniej Gwiazdkowy" - w którym wzięli udział zawodnicy z Rawicza, Leszna, Gniezna, Piły i Wrocławia. W Ogólnopolskiej Lidze Speedrowerowej w 1995 startowały wymienione wyżej kluby oraz zawodnicy z Częstochowy i Grudziądza. Speedrower w Polsce powstał niezależnie od wcześniej rozwijającego się na wyspach Brytyjskich odpowiednika. W miastach z tradycjami "żużlowymi" jeszcze przed 1993 rokiem tworzono miejskie ligi (m.in. Leszno, Wrocław), chłopcy jeździli na rowerach naśladując żużlowych idoli. Pierwsze wyścigi odbywały się na prowizorycznych "torach": wokół drzew, na osiedlowych podwórkach; często budziły kontrowersje u mieszkańców. Profesjonalnym torem w 1994 roku mógł poszczycić się Rawicz (powstał przy ulicy Spokojnej i do dziś ma tam swoje miejsce). W kolejnym roku powstawały nowe tory, klarowała się jednocześnie ogólnopolska liga. Angielsko-polska współpraca została nawiązana dzięki Brytyjskiej Federacji speedrowera, która w 1994 roku wysyłała listy do związków motorowych byłego związku socjalistycznego - odpowiedź nadeszła tylko z Polski. Efektem tego było zorganizowanie dwóch turniejów z udziałem przedstawicieli Anglii, Holandii i Polski na rawickim torze. W 1995 Polska dostała zaproszenie na Indywidualne Mistrzostwa Świata Juniorów do Anglii. Polacy dostali także zaproszenie do Holandii, co w końcowym rezultacie zaowocowało Mistrzostwami Europy 1996 właśnie w Polsce. Wydarzenie to zostało opisane w "Tygodniku Żużlowym".
edytuj Sprzęt
Rower speedrowerowy, wzorem motocykla żużlowego nie posiada hamulców, ani biegów, ani innych wystających części, co jest bardzo ważne jeśli chodzi o bezpieczeństwo na torze. Na początku idealnym rowerem był rower typu Wigry póżniej wyparty przez rowery z dużymi ramami. Kierownica jest podobna do tych używanych w starych ukraińskich rowerach, jej profil dostosowany jest indywidualnie do zawodnika. Jej kształt ma wspomagać uczestnika podczas samego manewru startu. Wielkość roweru jest uzależniona od wieku, potrzeb i umiejętności zawodnika.
edytuj Zasady
Zasady są bardzo podobne do stosowanych w żużlu. Czyli: w wyścigu udział bierze 4 zawodników. Punkty przyznawane są za kolejność przekroczenia linii mety (pierwszy zawodnik na mecie otrzymuje 4 punkty, drugi 3, trzeci 2, czwarty 1 – punktacja obowiązuje w Polsce od 2008 roku, jest zgodna z punktacją stosowaną w zawodach rangi międzynarodowej). Zawodnicy mają do przejechania dystans czterech okrążeń (w zależności od toru jest to od ok. 200 do 400 metrów – ważna jest parabola jazdy zawodnika).
Od czarnego sportu odróżnia je to, że sędzia na starcie wydaje wydaje odpowiednie komendy: - do startu – zawodnik, jeśli jest nie gotowy wyciąga rękę. - gotów – zawodnik nie może się poruszyć, w przeciwnym wypadku zostanie wykluczony z wyścigu. - start (sędzia zwalnia taśmę startową lub gumkę).
edytuj Tory
Tory speedrowerowe mają długość pomiędzy 50, a 80 metrów. W przeciwieństwie od żużlowych "braci" odróżnia je: - betonowy odlew na starcie (dawniej na żużlu też takie były) - ogrodzenie może być wykonane nawet z foliowej taśmy. Na lepszych torach jest siatka wysokości 1-1,5m., jednakże jest ona oddalona o kilkanaście centymetrów od krawężnika, który jest bezpośrednim ogrodzeniem toru. Mają nawierzchnię szutrową.
