 |
Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić. |
 |
Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Rower poziomy to rower, w którym kolarz siedzi nisko przy ziemi, w pozycji zbliżonej do pozycji kierowcy w samochodzie, a pedały znajdują się na wysokości jego ud lub nawet wyżej.
Spis treści |
edytuj Klasyfikacja rowerów poziomych
Rowery te podzielono ze względu na rozstaw osi kół na trzy klasy:
- LWB (Long Wheel Base) — o rozstawie osi 160-180 cm;
- SWB (Short Wheel Base) — o rozstawie osi 80-120 cm;
- CLWB (Compact Long Wheel Base) — o rozstawie osi 115 - 160 cm;
Jest to podział oficjalny, jednak wielu rowerzystów uważa, że:
- LWB — rower z długim rozstawem osi, zwany także jamnikiem to taki, w którym najpierw jest przednie koło, potem pedały, nisko za przednim kołem, potem jest długa rama, fotel a za jego oparciem tylne koło.
- SWB — rower z krótkim rozstawem osi, to taki, w którym pedały są na wysięgniku przed (nad przednim) kołem a przednie koło jest pod kolanami rowerzysty
- CLWB — rower z kompaktowym rozstawem osi, to taki, w którym suport (oś obrotu pedałów) jest tuż za główką ramy, czyli pedały są tuż nad i za przednim kołem a fotel jest częściowo nad tylnym kołem. Rower CLWB wygląda trochę jak ściśnięty LWB, tylko na mniejszych kołach.
ten podział jest wg mnie trochę korzystniejszy, bo nie uwzględniając linijki można do rowerów SWB z natury szybszych dokleić długie rowery typu LowRacer (bardzo niskie, super szybkie, wyścigowe, głównie z pedałami na wysięgnikach) i odróżnić się od LWB z natury wolniejszych i "turystycznych".
Każdą klasę dzieli się również ze względu na układu kierowania:
- ASS (Above Seat Steering) — kierownica znajduje się na wysokości ramion;
- USS (Under Seat Steering) — kierownica znajduje się pod siedzeniem fotela i połączona jest ze sterowanym kołem za pomocą przekładni;
Można też rowery poziome podzielić na:
- FWD — z napędem na przód
- RWD — z "klasycznym" napędem na tył
Istnieje wiele odmian rowerów poziomych wewnątrz tej klasyfikacji. Są rowery poziome dwu- i trzykołowe, rowery pojedyncze i tandemy itp.
edytuj Ocena konstrukcji
edytuj Zalety
- Pozycja jadącego jest na rowerze poziomym bardziej opływowa od rowerów tradycyjnych, co znacząco zmniejsza opory powietrza. Po dodaniu owiewek aerodynamicznych rower poziomy umożliwia jazdę ze znacznie wyższymi prędkościami od roweru tradycyjnego przy tym samym wysiłku kolarza.
- Pozycja rowerzysty jest wygodniejsza i bardziej naturalna od tej zajmowanej w rowerach tradycyjnych nie ma tu jakiegokolwiek przeciążenia kręgosłupa, które jest normą przy rowerach klasycznych szosowych, nacisk siedzenia na krocze tez jest znacznie mniejszy co ma zdecydowany wpływ na komfort jazdy.
- W rowerze poziomym można umieścić w różnych miejscach kilka bagażników, co umożliwia przewożenie nim większej ilości bagażu niż w rowerze tradycyjnym a nisko położony środek ciężkości pozwala na przewożenie bagaży o większej masie. Standardem u producentów rowerów poziomych są bagażniki wyprawowe gwarantowane na 50kg oraz sakwy na 100l pojemności.
edytuj Wady
- Konstrukcja roweru jest znacznie bardziej skomplikowana. Wymaga ona bardziej złożonego układu napędowego i kierowniczego od rowerów tradycyjnych. Rowery te są więc cięższe i droższe od rowerów tradycyjnych.
- Pozycja z "nogami do góry" powoduje odpływ krwi z nóg i wymusza nienaturalne obciążenie stawów kolanowych i biodrowych - ma to jednak znaczenie tylko przy bardzo intensywnym jeżdżeniu rowerem.
- Rowery poziome są większe gabarytowo od zwykłych rowerów, trudniej jest je transportować i przechowywać.
- Rowery poziome klas LWB oraz CLWB są mniej zwrotne od rowerów tradycyjnych. Ich manewrowość jest bardziej zbliżona do manewrowości małego samochodu niż zwykłego roweru. Również ilość miejsca na drodze i na parkingu jest bardziej zbliżona do małego samochodu niż zwykłego roweru. Umniejsza to podstawowe zalety takiego roweru w ruchu miejskim. Uwaga ta nie dotyczy klasy SWB, w których odległość między osiami kół jest zbliżona do rozstawu w zwykłych rowerach zapewniając tym normalną manewrowość roweru.
Potencjalnie dużą wadą większości rowerów poziomych jest ich słaba widoczność w ruchu drogowym, wynikająca z ich poziomego układu. Rower poziomy jest niski i przez to słabo widoczny między samochodami czy zza żywopłotu lub innej bariery, jeśli porusza się drogą rowerową oddzieloną nimi od jezdni. Stąd bardzo pożądane jest używanie przez poziomych rowerzystów jaskrawych chorągiewek na wysokiej antenie. Kierujący rowerem poziomym jest pozbawiony przewagi, jaką rowerzyście klasycznemu daje możliwość obserwacji drogi ponad dachami większości samochodów na jezdni.
Głowa rowerzysty w większości modeli rowerów poziomych znajduje się bardzo nisko i w przypadku kolizji z samochodem jest bezpośrednio narażona na uderzenie. Z drugiej strony część kolizji jest przyjmowana przez rowerzystów poziomych na "strefę zgniotu", czyli nogi i układ napędowy - czego nie ma w przypadku rowerów klasycznych.
edytuj Rower poziomy a rower klasyczny
Rowery poziome są wyraźnie szybsze od klasycznych ze względu na dużo mniejsze opory aerodynamiczne. Ich różnorodność jest równie wielka jak rowerów klasycznych od rowerów miejskich o krótkiej bazie w pełni zamortyzowanych, do typowo wyczynowych typu "low racer" czyli niska wyścigówka. Z pewnością są to rowery bardziej efektywne i ergonomiczne od roweru klasycznego.
edytuj Rower poziomy a UCI
Zwolennicy rowerów poziomych twierdzą, że główną przyczyną braku ich popularności jest "zwalczanie" rowerów poziomych przez UCI. Istotnie UCI zupełnie nie zajmuje się rowerami poziomymi i nie organizuje zawodów z ich udziałem, jednak oficjele z UCI twierdzą, że jest tak dlatego, że rowery poziome nie cieszą się dużym zainteresowaniem. Rowery poziome nie mogą być dopuszczone do zawodów szosowych lub torowych gdyż przy odpowiedniej konstrukcji roweru poziomego można na nim osiągać zawrotne prędkości i średnie bez większego wysiłku, a w kolarstwie chodzi o wyścig między kolarzami a nie eksperymentalnymi konstrukcjami rowerów. Rekordowe rowery poziome o aerodynamicznych kształtach (całkowicie obudowane) z bardzo nisko położonym środkiem ciężkości pokonują 70-80 km w ciągu godziny, oraz rozwijają prędkości maksymalne rzędu 100-130 km/h na krótkich i płaskich odcinkach dróg asfaltowych.
Aktualnym, oficjalnym rekordem prędkości w jeździe godzinnej jest 87.123km ustanowiony 12 lipca 2008r przez Damjan'a Zobovnik'a (Słowenia) na rowerze Elvie II a na odcinku 200m ze startu lotnego jest to 132.5 km/h (82.33mph) ustanowiony 19 wrześnai 2008r i należy do Sama Whittinghama (Kanada) na rowerze Varna Diablo II.
W międzynarodowych wyścigach rowerów poziomych rozróżniane są kategorie rowerów niezabudowanych, częściowo zabudowanych (najczęściej z tylną osłoną aerodynamiczną), i całkowicie zabudowanych, takich jakie startują na World Human Powered Speed Challenge.